Frida Vigdorova




Verslag van de rechtszaak tegen Iosif Brodski in het voorjaar van 1964



In november 1963 verscheen er een artikel in het blad Avondlijk Leningrad, waarin Iosif Brodski werd beschuldigd van parasitisme. Hij zou niet werken en zich op een onduidelijke manier in het leven houden. Er werd een rechtszaak tegen hem aangespannen, waarna hij werd veroordeeld tot vijf jaar kamp. De zaak leidde tot veel protesten in het Westen, met als gevolg dat Brodski na anderhalf jaar werd vrijgelaten. In 1972 werd hij gedwongen de Sovjet-Unie te verlaten; hij is er nooit meer teruggekeerd, hoewel dat na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie goed mogelijk was. Hij kreeg de Nobelprijs in 1987 en overleed in 1996 op 56-jarige leeftijd. Tijdens het proces tegen hem werden er aantekeningen gemaakt door de schrijfster en journaliste Frida Vigdorova (1915-1965).

Rechter: Jekaterina Saveljeva
Raadsvrouw: Zoja Toporova



rechter
brodski
rechter


brodski
rechter
brodski

rechter
brodski
rechter
brodski
rechter

brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter

brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter
brodski
rechter

Wat zijn uw beroepsmatige activiteiten?
Gedichten schrijven. Vertalen. Ik vind…
U heeft niks te vinden. Ga eens netjes staan! Niet leunen! Kijk de rechtbank aan! Geef behoorlijk antwoord! tegen mij Houd onmiddellijk op met notuleren! Anders stuur ik u de zaal uit. tegen Brodski Heeft u een vaste betrekking?
Ik zag dat als een vaste betrekking.
Beantwoord de vraag!
Ik schreef gedichten. Ik ging ervan uit dat ze gepubliceerd zouden worden. Ik ben van mening…
Wij hebben niks aan uw mening. Geef antwoord, waarom bent u niet gaan werken?
Ik werkte wel. Ik dichtte.
Daar kunnen we niks mee. We willen weten aan welke instelling u verbonden was.
Ik had contracten lopen bij een uitgever.
Had u genoeg contracten om rond te komen? Noem ze op: welke, van wanneer, voor welk bedrag?
Dat weet ik niet precies. Mijn advocaat heeft alle contracten.
Ik vraag het aan u.
In Moskou zijn twee bundels uitgekomen met mijn vertalingen.
U werkt sinds…?
Sinds ongeveer…
We hebben niks aan ‘ongeveer’!
Vijf jaar.
Waar heeft u gewerkt?
Op de fabriek. Op geologische expedities.
Hoe lang heeft u op de fabriek gewerkt?
Een jaar.
Als wat?
Als frezer.
Maar wat is uw feitelijke beroep?
Dichter. Poëzievertaler.
Bent u bevoegd als dichter? Wie heeft u tot dichter verklaard?
niet uitdagend Wie heeft mij tot mens verklaard?
Heeft u ervoor geleerd dan?
Waarvoor?
Voor dichter? Wilde u niet naar een hogeschool waar ze je voorbereiden… eh… opleiden…
Volgens mij kom je er niet door een opleiding.
Hoe dan?
Volgens mij is het… enigszins verloren een gave Gods…
Heeft de verdachte de rechtbank nog iets te verzoeken?
Ik zou graag willen weten waarvoor ik gearresteerd ben.
Dat is een vraag, geen verzoek.
Dan heb ik geen verzoeken.
Heeft de verdediging nog vragen?

raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
rechter

raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw
brodski
raadsvrouw

Jawel. Burger Brodski, levert u uw loon thuis in?
Ja.
Hebben uw ouders ook betaald werk?
Zij zijn gepensioneerd.
Jullie voeren een gezamenlijk huishouden?
Ja.
Dus uw inkomen draagt bij aan het gezinsbudget?
Dit zijn geen vragen maar suggesties. U reikt hem antwoorden aan. U moet geen aanwijzingen geven maar vragen stellen.
Loopt u bij een psychiatrische instelling?
Ja.
Bent u intern behandeld?
Ja, van december 1963 tot 5 januari jongstleden in de Kasjenkokliniek in Moskou.
Denkt u dat het u door uw aandoening niet lukt om op één plek te blijven werken?
Het zou kunnen. Vast wel. Alhoewel, ik weet het niet. Nee, ik weet het niet.
Heeft u gedichten vertaald voor de bloemlezing uit de Cubaanse poëzie?
Ja.
Heeft u Spaanse romancero’s vertaald?
Ja.
Was u verbonden aan de sectie vertalers van de Schrijversbond?
Ja.
Ik verzoek de rechtbank om bij het dossier te voegen: referenties van de sectie vertalers… Lijst van gepubliceerde gedichten… Kopieën van de contracten… Het telegram ‘Gelieve het ondertekenen van het contract te bespoedigen’. […] Ook verzoek ik u burger Brodski medisch te laten onderzoeken om te beoordelen of zijn gezondheidstoestand een vaste betrekking in de weg stond. Tevens verzoek ik u burger Brodski onmiddellijk in vrijheid te stellen. Mijns inziens heeft hij geen enkel strafbaar feit gepleegd en wordt hij onrechtmatig vastgehouden. Hij heeft een vast woonadres en kan op elk gewenst moment voor de rechtbank verschijnen.

De rechtbank trekt zich terug voor beraad. Komt vervolgens terug en dan leest de rechter de uitspraak voor.

rechter





brodski
rechter
brodski
rechter
brodski

De rechtbank gelast onderzoek door een forensisch psychiater, om vast te stellen of Brodski aan een psychische aandoening lijdt en of hij met deze aandoening al dan niet naar afgelegen streken mag worden gestuurd om dwangarbeid te verrichten. Aangezien uit zijn medisch dossier blijkt dat Brodski al eens hospitalisering heeft ontdoken, stelt de rechtbank voor dat politiebureau nr.18 hem bij de forensisch psychiater aflevert. Heeft u nog vragen?
Ik heb een verzoek, of ik in mijn cel pen en papier mag hebben.
Dat moet u aan de politiechef vragen.
Dat heb ik gedaan, maar hij weigerde. Ik zou graag pen en papier willen hebben.
op mildere toon Goed, ik zal het doorgeven.
Dank u.

Toen iedereen de rechtszaal verliet zag men dat zowel de gangen als de trappenhuizen stampvol waren, met voornamelijk jonge mensen.

rechter
stem uit de menigte
rechter

Wat een mensen! Ik had niet gedacht dat de opkomst zo groot zou zijn.
Zo vaak gebeurt het anders niet dat ze een dichter berechten!
Ons maakt het niet uit of het een dichter is of niet!

Rechter Saveljeva zou Brodski, aldus raadsvrouw Zoja Toporova onmiddellijk in vrijheid moeten stellen zodat hij de volgende dag zelf bij de betreffende psychiatrische kliniek kon vervoegen voor onderzoek, maar Saveljeva liet hem in hechtenis blijven: hij werd door politie naar het ziekenhuis gebracht.



TWEEDE RECHTSZITTING, 13 MAART 1964, LENINGRAD


Fontanka 22, de aula van het Bouwvakkersclub.
Binnenkomende bezoekers krijgen een bord te zien: ‘Rechtszaak tegen parasiet Brodski.’

De grote aula is stampvol.
Bevindingen van de forensisch psychiaters: Ondanks aanwezigheid van psychopathische trekken niet arbeidsongeschikt. Derhalve zijn hier administratieve maatregelen van toepassing.

Rechter Saveljeva vraagt Brodski of hij verzoeken voor de rechtbank heeft. Kennelijk heeft hij bij de eerste noch de tweede rechtszitting het dossier ingezien. De rechter schorst de zitting. Brodski wordt weggeleid zodat hij het dossier kan doornemen. Enige tijd later wordt hij binnengebracht en zegt dat de gedichten op pp. 141, 143, 155, 200, 234 niet van hem zijn. Voorts verzoekt hij het dagboek dat hij in 1956, op zijn zestiende, bijhield niet in het dossier op te nemen. De raadsvrouw sluit zich hierbij aan.



rechter






brodski

rechter
brodski


rechter
brodski

stem uit het publiek
nog een stem
rechter
brodski
rechter
sorokin

brodski
rechter
brodski
sorokin
brodski

sorokin
brodski

sorokin
brodski
raadsvrouw
brodski

raadsvrouw
brodski

Dat van zijn zogeheten gedichten zullen we noteren, maar wat zijn dagboek aangaat, er is geen noodzaak om dat te schrappen.
Burger Brodski, sinds 1956 heeft u dertien verschillende banen gehad. U werkte een jaar lang op een fabriek en vervolgens een halfjaar niet. In de zomer zat u bij een geologische expeditie, daarna hebt u een halfjaar niet gewerkt.
Legt u de rechtbank uit waarom u tijdens de onderbrekingen niet hebt gewerkt en een parasitair bestaan hebt geleid.
Ik heb wel gewerkt tijdens de onderbrekingen. Ik deed wat ik nu nog doe:
ik schreef gedichten.
Dus u schreef uw zogenaamde gedichten?
Maar waarom bent u voortdurend van baan veranderd?
Ik werk sinds mijn vijftiende. Ik was nieuwsgierig naar alles. Ik ben steeds van baan veranderd om zoveel mogelijk over het leven en de mensen te weten te komen.
Maar wat heeft u voor het vaderland betekend?
Ik schreef gedichten. Dat is mijn werk. Ik ben ervan overtuigd… ik geloof dat datgene wat ik schrijf de mensen zal dienen, ook de volgende generaties.
Toe maar! Wat verbeeldt hij zich wel niet!
Hij is dichter. Hij hoort zo te denken.
Dus u denkt dat de mensen iets hebben aan die zogenaamde gedichten van u?
Waarom zegt u steeds ‘zogenaamde’ gedichten?
Wij zouden niet weten hoe wij ze anders moeten noemen.
U bent een zeer nieuwsgierig man, zegt u.
Waarom wilde u dan niet in het Sovjetleger dienen?
Ik ga niet op dergelijke vragen in.
Geef antwoord!
Ik werd vrijgesteld van dienstplicht. Geen onwil dus maar een vrijstelling.
Dat zijn verschillende zaken.
Ik ben tweemaal vrijgesteld. De eerste keer omdat mijn vader ziek was, de tweede keer vanwege mijn eigen ziekte.
Valt er te leven van de bedragen die u verdient?
Jawel. In de gevangenis heb ik keer op keer moeten ondertekenen dat mijn onderhoud 40 kopeke per dag had gekost. En ik verdiende meer dan 40 kopeke per dag.
Maar je hebt ook kleren en schoenen nodig.
Ik heb één pak, het is oud maar het is niet anders. Ik ben er tevreden mee.
Zijn uw gedichten door deskundigen beoordeeld?
Ja. Tsjoekovski en Marsjak hebben veel goeds over mijn vertalingen gezegd.
Meer dan ik verdien.
Had u contact met de sectie vertalingen van de Schrijversbond?
Ja. Ik heb opgetreden in de reeks ‘Voor het eerst in het Russisch’ met vertalingen uit het Pools.

rechter

raadsvrouw
rechter

brodski
rechter
brodski
rechter

brodski
rechter


brodski

rechter
brodski

jurylid tjagly
brodski
rechter
brodski

rechter
brodski
rechter

brodski


raadsvrouw

rechter
sorokin

brodski


rechter
groedinina

tegen de raadsvrouw Vraag hem naar nuttig werk,
niet naar optredens.
Zijn nuttig werk zijn juist zijn vertalingen.
Legt u liever aan de rechtbank uit, Brodski, waarom u niet heeft gewerkt tijdens de onderbrekingen.
Ik werkte wel. Ik dichtte.
Maar dat stond serieus werk niet in de weg.
Ik werkte toch ook. Ik dichtte.
Maar je hebt mensen die bij een fabriek werken en daarnaast dichten.
Daar kon u ook voor kiezen.
Mensen zijn verschillend. Het begint al bij hun haarkleur en gelaatsuitdrukking…
U doet of dit uw persoonlijke ontdekking is. Dat is een open deur. Legt u liever uit hoe we ons uw aandeel in de grote opwaartse beweging naar het communisme moeten voorstellen.
Communisme bouwen is niet alleen bij de draaibank staan of de aarde ploegen.
Het is ook intellectuele arbeid, die…
Niet zo hoogdravend! Vertel liever hoe u uw toekomstige loopbaan wilt opbouwen.
Ik zou graag dichten en vertalen. Maar als dat in strijd is met bepaalde algemene normen neem ik een baan en blijf ik toch dichten.
Bij ons werkt iedereen. Hoe hebt u dan zo lang kunnen niksen?
U herkent mijn werk niet als zodanig. Ik dichtte, voor mij is dat werk.
Wat heeft u opgestoken van de uitlatingen in de pers?
Het artikel van Lerner is één grote leugen. Dat is het enige wat ik ervan opgestoken heb.
U heeft blijkbaar geen andere conclusies getrokken?
Nee. Ik zie mezelf niet als iemand die parasitair bestaan lijdt.
U zei dat het artikel ‘Pseudoliteraire dar’, gepubliceerd in het dagblad Avondlijk Leningrad, niet klopt. In welk opzicht?
Mijn naam is het enige wat klopt. Zelfs mijn leeftijd klopt niet. De gedichten zijn ook al niet van mij. Mensen die ik nauwelijks of niet ken worden als mijn vrienden neergezet. Hoe kan ik het dan eens zijn met zo’n stukje of er iets van opsteken?
Volgens u heeft uw werk wel degelijk nut. Ik ga straks getuigen oproepen, gaan ze het bevestigen?
tegen de raadsvrouw, ironisch Heeft u daarvoor uw getuigen laten opdraven?
Hoe kon u zonder exploitatie van andermans arbeid een vertaling uit het Servisch maken?
Dit is een vraag van een leek. Een werkvertaling is soms bij de overeenkomst inbegrepen. Ik ken het Pools, het Servisch beheers ik minder goed, maar het zijn verwante talen, dus kon ik met behulp van een werkvertaling mijn vertaling maken.
Getuige Groedinina!
Ik werk al ruim 11 jaar met beginnende dichters. Zeven jaar lang was ik lid van een commissie die zich met jonge auteurs bezig hield. Momenteel geef ik leiding aan de groep oudere middelbare scholieren en de groep jonge schrijvers bij de fabriek Svetlana. Op verzoek van uitgevers heb ik vier verzamelbundels met ruim 200 nieuwe namen samengesteld en geredigeerd. Zodoende ken ik het werk van bijna alle jonge dichters van de stad.

Ik heb wat vroege gedichten van Brodski uit 1959 en 1960 gelezen. Die waren misschien nog niet volmaakt maar er waren enkele kleurrijke vondsten en beelden bij. Ik heb ze niet in de bundels opgenomen maar vond de dichter wel begaafd. Tot de herfst van 1963 heb ik Brodski niet persoonlijk ontmoet. Sinds de publicatie van het artikel ‘Pseudoliteraire dar’ in Avondlijk Leningrad ben ik continu door jonge mensen benaderd, ze vroegen mij om voor hem op te komen omdat hij belasterd werd. Ik heb Brodski toen uitgenodigd voor een gesprek. Op mijn vraag waar hij op dat moment mee bezig was antwoordde Brodski dat hij sinds anderhalf jaar talen studeerde en aan literaire vertalingen werkte. Hij heeft me een manuscript met in totaal zo’n 368 dichtregels laten zien, en daarbij heb ik 120 vertalingen gezien die in Moskou zijn gepubliceerd.

Ik heb genoeg ervaring met literair vertalen om te weten dat werk van een dergelijke omvang de auteur minstens een half jaar intensief werk moet hebben gekost, alle moeite om de gedichten geplaatst te krijgen en overleg met deskundigen niet meegerekend. De tijd die je daarvoor nodig hebt kun je, dat weten we, onmogelijk bijhouden. Als we de vertalingen die ik gezien heb zouden taxeren volgens het laagste uitgeverstarief, dan heeft Brodski al 350 nieuwe roebels verdiend, – de vraag is alleen nog wanneer al het vertaalde uiteindelijk geplaatst wordt.

Behalve vertaalovereenkomsten heeft Brodski mij ook contracten met radio en televisie laten zien, de opdrachten die al zijn uitgevoerd maar ook nog niet volledig zijn betaald. Uit gesprekken met Brodski en zijn omgeving begreep ik dat Brodski heel eenvoudig leeft, zich kleding en vermaak ontzegt en zijn tijd grotendeels achter zijn werktafel doorbrengt. Het geld dat hij met zijn werk verdient levert hij thuis in.

brodskifrida

raadsvrouw
groedinina

raadsvrouw
groedinina


raadsvrouw
groedinina

sorokin
groedinina

raadsvrouw

groedinina
raadsvrouw

groedinina
jurylid lebedeva

groedinina

Moet een vertaler zich in het gehele oeuvre van een dichter verdiepen?
Ja, om goed te vertalen zoals Brodski moet je het werk van de dichter grondig kennen en affiniteit hebben met zijn stem.
Verdient een vertaler minder als hij werkvertalingen gebruikt?
Dan verdient hij inderdaad minder. Toen ik vertaalde met behulp van werkvertalingen uit de Hongaarse poëzie kreeg ik een oude roebel per regel minder.
Is het gebruikelijk onder vertalers om aan de hand van werkvertalingen te werken.
Ja, het is zeer algemeen. Een vooraanstaande Leningradse vertaler Gitovitsj gebruikt werkvertalingen uit het Oud-Chinees.
Kan men zelfstandig een vreemde taal leren?
Ik heb zelfstandig twee talen geleerd naast de twee die ik aan de universiteit gestudeerd heb.
Kan Brodski, die geen Servisch kent, toch een kwalitatief hoogstaande vertaling maken?
Zonder meer.
Vindt u gebruik van werkvertalingen niet bedenkelijk, is het geen exploitatie van andermans arbeid?
God beware me.
Ik ben dit boekje aan het bekijken. Ik zie maar twee kleine versjes van Brodski, meer niet.
Ik zou graag wat specifieke kanten van literaire arbeid willen toelichten. Ziet u…

rechter

groedinina

rechter
groedinina




jurylid tjagly

groedinina

rechter


groedinina
sorokin
groedinina
raadsvrouw




groedinina




rechter



groedinina

rechter


raadsvrouw

rechter

etkind






























rechter
etkind




rechter
etkind




rechter
etkind
rechter
etkind
rechter

etkind

Laat u dat maar. Nou, en wat is uiteindelijk uw eigen mening over Brodski’s gedichten?
Ik vind dat hij als dichter zeer getalenteerd is en met kop en schouders boven heel wat gevestigde vertalers uitsteekt.
Maar waarom werkt hij in afzondering en bezoekt hij geen literaire verenigingen?
In 1958 wilde hij tot mijn literaire vereniging worden toegelaten. Maar ik had gehoord dat het een hysterische jongeman was en nam hem niet aan, duwde hem eigenhandig weg. Dat was een vergissing, ik heb er veel spijt van. Nu zal ik hem graag in mijn vereniging opnemen en met hem werken als hij daar open voor staat.
Heeft u hem persoonlijk aan gedichten zien werken, of zet hij andere mensen aan het werk?
Ik heb Brodski niet geobserveerd tijdens zijn schrijfproces. Maar ik heb Sjolochov ook niet zien schrijven aan zijn bureau en dat wil niet zeggen dat…
U mag Sjolochov niet met Brodski vergelijken. Legt u niet aan de jongeren dat de jeugd een leerplicht heeft tegenover de staat? Brodski is namelijk na zeven jaar van school gegaan.
Toch is hij zeer goed onderlegd. Dat zag ik aan zijn vertalingen.
Heeft u die aanstootgevende, pornografische gedichten van hem gelezen?
Nee, nooit.
Ik had nog een vraag aan de getuige. Brodski’s productie van het jaar 1963 is als volgt: gedichten voor de bundel Dageraad boven Cuba, vertaalde gedichten van Galtjinski (weliswaar nog niet gepubliceerd), gedichten voor de bundel Joegoslavische dichters, de liederen van Gaucho en de publicaties in het tijdschrift Kampvuur. Kan dit als serieus werk worden beschouwd?
Ja, absoluut. Het is een jaar vol intensieve arbeid. Terwijl je vaak maanden of zelfs jaren op je honorarium moet wachten. Een jonge auteur heeft niet altijd geluk, hij moet er soms behoorlijk voor knokken. Ik ken een mop die zo gaat. Wat is het verschil tussen een leegloper en een jonge dichter? Een leegloper werkt niet en eet wel, terwijl een jonge dichter wel werkt maar lang niet altijd eet.
Wij zijn niet blij met uw verklaring. In ons land wordt iedereen naar zijn prestaties beloond en daarom is het niet mogelijk dat iemand veel werkt en weinig verdient. In ons land, waar jonge dichters alle medewerking krijgen, lijden ze honger volgens u. Hoezo hebben jonge dichters niks te eten?
Dat zeg ik niet. Ik zei al dat het een mop was, maar er zit een kern van waarheid in. Jonge dichters hebben gewoon een zeer onregelmatig inkomen.
Nou, dit hoeven we niet voetstoots aan te nemen, dat hebben ze namelijk zelf in de hand. Maar goed, het is maar een grapje zegt u. Wij zullen deze kanttekening accepteren.
De verdediging roept Jefim Etkind als getuige op, lid van de Schrijversbond en docent aan de Academie voor literatuur.
Geef uw paspoort even want uw achternaam klinkt wat onduidelijk pakt het paspoort Etkind… Jefim Gersjevitsj… Zegt u het maar
Door de aard van mijn maatschappelijke werk als mentor van debuteren de vertalers lees en hoor ik veel vertalingen van jonge auteurs. Ongeveer een jaar geleden heb ik kennisgemaakt met het werk van Iosif Brodski. Dat waren vertalingen van de formidabele Poolse dichter Galtsjinski, die bij ons nog nauwelijks bekend is. Ik was erg onder de indruk van de poëtische beeldspraak, muzikaliteit, het felle, energieke ritme. Ook vond ik het ongelooflijk dat Brodski zelfstandig, zonder enige hulp van buitenaf Pools heeft geleerd. Hij reciteerde Galtsjinski’s gedichten in het Pools net zo bezield als zijn Russische vertalingen. Het was evident dat hij uitzonderlijk begaafd was, en, minstens zo belangrijk, een volhouder. Deze indruk werd alleen maar bevestigd door vertalingen die ik daarna heb gelezen. Dat waren onder meer vertalingen van de Cubaanse dichter Fernandes en van hedendaagse Joegoslavische dichters. Ik heb Brodski uitgebreid gesproken en was verrast door zijn kennis van de Amerikaanse, Engelse en Poolse literatuur.

Poëzievertalen is een zeer moeilijk vak dat om doorzettingsvermogen, kennis en talent vraagt. Op dit pad kan een auteur talloze struikelblokken tegenkomen terwijl materieel gewin ver in het verschiet ligt. Je kunt enkele jaren aan poëzievertalen besteden zonder een roebel ermee te verdienen. Zulk werk vraagt om onbaatzuchtige liefde voor de poëzie en de arbeid zelf. Het doorgronden van de taal, de geschiedenis, het arbeidsethos van zo’n volk, – dat doe je niet op je sloffen. Wat ik van Brodski’s werk afweet doet mij vermoeden dat hij als dichter en vertaler veel in zijn mars heeft.

Dat is niet alleen mijn mening. Toen mijn collegae van de vertaalsectie vernomen hadden dat een uitgeverij alle overeenkomsten met hem had ontbonden, is unaniem besloten om te bemiddelen om dit besluit terug te draaien en Brodski weer bij het werk te betrekken.

Ik weet met zekerheid dat grote autoriteiten op het gebied van poëzievertalen diezelfde mening zijn toegedaan: Marsjak en Tsjoekovski, die…
Spreek voor uzelf!
Brodski moet in Leningrad kunnen blijven. Ver van een grote stad, waar zowel de relevante boeken als een literaire omgeving ontbreken, wordt het voor hem heel lastig om als poëzievertaler te werken. Dat zou zonde zijn, volgens mij wacht hem een grote toekomst op dat terrein. Ik moet u bekennen dat ik mijn ogen niet geloofde toen ik zo’n bord zag met ‘Rechtszaak tegen parasiet Brodski’.
Die betiteling moet u toch bekend voorkomen.
Jammer genoeg ja. Maar ik had nooit gedacht dat de rechtbank zo’n term zou handhaven. Kijk, als Brodski zich er met een jantje-van-leien van af wilde maken had het makkelijk gekund, hij beheerst de verstechniek voldoende om te kunnen smokkelen om honderden dichtregels te produceren. Het feit dat hij weinig verdient betekent echt niet dat het hem aan werklust ontbreekt.
Waarom is hij dan geen lid van een groep?
Hij bezocht onze vertaalseminars…
Tja, seminars…
Hij is wel lid, in zekere zin…
Mag het even zonder zin? gelach in de zaal Ik bedoel: waarom was hij geen lid van een vereniging?
Wij hebben geen lidmaatschap, daarom kan ik niet zeggen dat hij lid was. Maar hij heeft bij ons opgetreden met zijn vertalingen.

rechter
etkind

rechter

etkind


smirnov
(chef van het defensiehuis)










brodski
smirnov







brodski


smirnov
brodski
rechter
smirnov
raadsvrouw


smirnov
sorokin
logoenov
(conservator bij de hermitage)

tegen Etkind Zijn er problemen op uw werk of in uw privé-leven?
verbaasd Niet dat ik weet. Ik ben overigens al twee dagen niet op het instituut geweest. Misschien is daar intussen iets voorgevallen.
Waarom haalde u vooral buitenlandse literatuur aan toen u het over Brodski's kennis had? Waarom praat u niet over onze vaderlandse literatuur?
Ons gesprek ging over vertalen, daarom hadden we het over de Amerikaanse, Engelse en Poolse literatuur. Zijn kennis op dat gebied is heel ruim, veelzijdig en diepgaand.
Ik ken Brodski niet persoonlijk. Maar ik wil wel kwijt dat vergaren van materiële goederen er wel degelijk toedoet. Als wij met z’n allen er net zo onverschillig over doen als Brodski dan is het communisme voorlopig nog niet gebouwd.
Intelligentie kan een gevaar zijn voor jezelf. Iedereen zegt dat hij intelligent is, op het geniale af. Maar niemand heeft het over hem als mens.
Hij is in een intellectueel gezin opgegroeid maar is na zeven jaar van school gegaan. Laat iedereen hier nu maar zeggen of iemand een zoon wil die maar zeven jaar op school gezeten heeft?
Hij ging niet in dienst omdat hij de enige kostwinner was thuis. Maar wat stelt hij voor als kostwinner? Ze vinden hem een begaafd vertaler, maar waarom hoor ik niemand zeggen dat het één grote warboel is in zijn hoofd? Plus verzen die anti-Sovjet zijn?
Dat is niet waar.
Hij mag zijn opvattingen fundamenteel herzien. Ik heb geen vertrouwen in de conclusie van forensisch psychiaters over een neurotische aandoening.
Dat komt van zijn hooggeplaatste vrienden. Die hebben natuurlijk meteen alarm geslagen en geroepen: Ach, red die jongeling!
Dwangarbeid, dat zal hem redden, en niet zo’n zootje hotemetoten.
Ik ken hem niet persoonlijk. Ik ken hem uit de pers. En ik heb kennis genomen van de certificaten. Dat certificaat waarmee Brodski van militaire dienst is vrijgesteld vertrouw ik niet. Ik ben dan wel geen dokter maar ik heb er mijn twijfels over.
Toen ik als kostwinner werd vrijgesteld was mijn vader ziek, hij moest bed houden na een hartaanval, en ik heb toen gewerkt en geld verdiend.
En daarna ben ik zelf ziek geweest. Kent u mij dan soms, dat u zo over me spreekt?
Ik heb uw persoonlijke dagboek ingezien.
Met welk recht eigenlijk?
Deze vraag schrap ik.
Ik heb zijn gedichten gelezen.
Bij het dossier zaten ook al teksten die niet van Brodski bleken te zijn. Hoe weet u dan zo zeker dat déze gedichten door Brodski zijn geschreven? Het betreft namelijk ongepubliceerde teksten.
Dat weet ik gewoon, punt.
Getuige Logoenov!
Ik ken Brodski niet persoonlijk. Ik zag hem voor het eerst hier bij de rechtbank. Zoals hij leeft, dat is niet meer van deze tijd. Ik heb met zijn ouders te doen. Het zal je kind maar wezen! Ik heb gewerkt met schrijvers, ik trok ermee op. Neem nou Oleg Sjestinski, die reisde rond met een promotiebrigade, is afgestudeerd aan de universiteit van Leningrad en ook in Sofia. Daarbij heeft hij ook nog in de mijnen gewerkt. Ik wou jullie in die zin toespreken, je moet werken, doorgeven wat je aan cultuur in je opneemt. Dan pas kan Brodski serieuze poëzie schrijven in plaats van wat hij nu in elkaar flanst. Brodski moet opnieuw beginnen.

raadsvrouw

rechter
denisov
(pijplegger bij staalgieterij nr. 20)











sorokin
nikolajev













tjagly
nikolajev
rechter
nikolajev
raadsvrouw
nikolajev
raadsvrouw
nikolajev
raadsvrouw

De getuigen zouden het toch echt bij feiten moeten houden, in plaats van...
U mag later op de getuigenverklaringen ingaan.
Getuige Denisov!
Ik ken Brodski niet persoonlijk. Ik ken hem uit onze kranten. Ik ben gekomen om te spreken namens onze samenleving. Ik ben na de stelling in de krant verontwaardigd geraakt over het werk van Brodski. Ik wou met zijn boeken kennismaken. Ik naar de bibliotheek, daar hebben ze geen Brodski. Ik vroeg mijn kennissen of die van hem gehoord hebben. Nee, hebben ze niet.
Ik ben arbeider. Ik ben in mijn leven maar een keer van baan veranderd. En Brodski? Nou? Wat Brodski straks zei over allerhande beroepen, dat gaat er bij mij niet in. Je kunt geen enkel vak leren in zo’n korte tijd. Ze zeggen dat Brodski als dichter iets voorstelt. Waarom was hij dan geen lid van een vereniging? Is hij het soms oneens met het dialectisch materialisme? Volgens Engels is de mens namelijk door de arbeid gevormd. Maar dat ziet Brodski kennelijk anders. Hij zal wel erg begaafd zijn, maar waarom kan hij de weg niet vinden binnen onze literatuur? Waarom valt hij buiten de boot en werkt hij niet? Ik wou u de mening aangeven dat ik als arbeider zijn manier van werken niet zie zitten.
Getuige Nikolajev, gepensioneerde.
Ik ken Brodski niet persoonlijk. Ik wou zeggen dat ik sinds een jaar of drie van hem afweet vanwege de verderfelijke invloed die hij op zijn leeftijdsgenoten uitoefent.
Ik ben vader. Ik weet uit de eerste hand hoe zwaar het is om een zoon te hebben die niet werkt. Ik heb bij mijn zoon een keer gedichten van Brodski gezien. Een lang gedicht in 42 verzen en losse gedichten.
Ik ken Brodski uit de zaak Oemanski. Er is een gezegde: zeg me wie je vrienden zijn... Ik heb Oemanski persoonlijk gekend. Hij is een verstokte anti-Sovjet. Toen ik naar Brodski luisterde was het net of ik mijn zoon hoorde. Die zegt ook al dat hij zichzelf een genie vindt. Net als Brodski wil hij niet aan het werk. Mensen als Brodski en Oemanski corrumperen hun leeftijdsgenoten. Ik snap niks van Brodski’s ouders. Die hebben hem blijkbaar geen strobreed in de weg gelegd. Hij kan wel dichten, dat zie je aan de vorm van die verzen. Maar ze richten alleen maar schade aan. Brodski is niet zomaar een parasiet. Hij is een agressieve parasiet! Met mensen zoals Brodski moet je korte metten maken applaus.
Uw zoon is volgens u beïnvloed door Brodski’s gedichten?
Ja.
Negatief beïnvloed?
Inderdaad.
Hoe weet u dat het Brodski’s gedichten zijn?
Ze zaten in een map met de naam ‘Brodski’ erop.
Ging uw zoon met Oemanski om?
Ja.
Waarom denkt u dan dat niet Oemanski maar Brodski uw zoon gecorrumpeerd heeft?

nikolajev
brodski
rechter
brodski

nikolajev
rechter
romasjova
(docent marxisme-leninisme aan de moechina kunstacademie)




raadsvrouw
romasjova

rechter
romasjova
raadsvrouw
romasjova

raadsvrouw

rechter
admoni

Brodski en de zijnen. Brodski schrijft schandelijke anti-Sovjetgedichten.
Noem eens mijn anti-Sovjetgedichten. Lees tenminste één regel voor.
Geen citaten toegestaan!
Ik mag toch weten over welke gedichten het gaat! Misschien zijn ze niet eens van mij!
Als ik had geweten dat ik moest getuigen had ik foto’s gemaakt.
Getuige Romasjova!
Ik ken Brodski niet persoonlijk. Maar ik ben op de hoogte van zijn zogenaamde activiteiten. Poesjkin zei dat talent voornamelijk uit arbeid bestaat. En Brodski dan? Probeert hij zijn gedichten soms toegankelijk te maken voor het volk? Ik sta ervan te kijken dat mijn collega’s zo’n aureool rond hem creëren. Alleen in de Sovjet-Unie kan het voorkomen dat een rechter in gesprek gaat met een dichter, hem zo vriendelijk adviseert om te leren. Als secretaris van de partijorganisatie van de Moechina Academie kan ik stellen dat hij een slechte invloed heeft op de jeugd.
Bent u Brodski ooit tegengekomen?
Nooit. Maar zijn zogenaamde activiteiten stellen mij in staat om over hem te oordelen.
Kunt u enige feiten aanvoeren?
Als jeugdleider weet ik wat de jeugd vindt van Brodski’s gedichten.
Bent u zelf bekend met Brodski’s dichtwerk?
Jawel. Het is een ver-schrik-king! Ik zou ze hier niet eens in de mond durven nemen! Ze zijn ver-schrik-ke-lijk!
De verdediging roept professor Admoni op, docent letterkunde aan de Pedagogische academie.
Mag ik uw paspoort even, wegens de aparte achternaam?
Toen ik vernam dat Iosif Brodski voor de rechter werd gedaagd op verdenking van leegloperij voelde ik me geroepen om ook mijn mening met de rechtbank te delen. Ik vind dat ik recht van spreken heb want ik werk als hogeschooldocent al dertig jaar met de jeugd en heb heel wat jaren als vertaler erop zitten.
Ik ken Iosif Brodski nauwelijks. Wij groeten elkaar wel maar hebben geloof ik amper twee zinnen met elkaar gewisseld. Maar sinds het afgelopen jaar of iets langer volg ik nauwgezet zijn vertaalwerkzaamheden – zijn optredens op vertalersbijeenkomsten, zijn publicaties. Omdat het talentvolle en kleurrijke vertalingen zijn. En op grond van deze vertalingen uit onder meer Galtsjinski en Fernandes durf ik vol overtuiging te zeggen dat ze de uiterste inspanning hebben gevergd van de vertaler. Ze tonen aan dat de hij zeer vakkundig en beschaafd is.
Maar wonderen bestaan niet. Vakkundigheid noch beschaving krijg je cadeau. Je moet er hard voor werken. Zelfs al maakt een vertaler gebruik van werkvertalingen, hij moet, wil hij een volwaardige vertaling maken, zich een beeld vormen van de brontaal, haar constructie doorgronden, zich in het leven en de cultuur van het volk verdiepen enzovoorts. Daarbij heeft Iosif Brodski ook nog de betreffende talen geleerd.
Voor mij staat dus buiten kijf dat hij werkt, en wel zeer geconcentreerd en hard. En toen ik vandaag, vandaag pas, te horen kreeg dat hij maar zeven jaar op school heeft gezeten, zag ik in dat hij werkelijk een gigantische hoeveelheid werk heeft moeten verrichten om het zo ver te brengen.
Voor het werk van een poëzievertaler gaat een uitspraak van Majakovski over het dichten op: ‘Een duizend ton aan woordenerts / Versmelt je, omwille van maar één vers’.
De verordening waarop de aanklacht is gebaseerd moet degenen treffen die weinig werken, niet degenen die weinig verdienen. Een parasiet is iemand die niet werkt. Daarom is het misplaatst om Brodski van parasitisme te betichten. Je kunt geen parasitisme verwijten aan een persoon die werkt zoals Iosif Brodski, veel en hard, zonder winstbejag, bereid om met alleen het broodnodige genoegen te nemen, teneinde zich verder te kunnen bekwamen en volwaardige kunstwerken tot stand te brengen.

rechter

admoni

rechter


admoni
tjagly
admoni

rechter

admoni
rechter
admoni

rechter
vojevodin
(lid van schrijversbond)
















rechter
vojevodin




raadsvrouw
vojevodin
raadsvrouw
vojevodin
brodski
rechter

brodski

rechter

raadsvrouw

rechter

Wat zei u daarstraks over mensen die weinig verdienen maar niet veroordeeld moeten worden?
Ik heb gezegd dat die verordening gericht is tegen degenen die weinig werken en niet tegen degenen die weinig verdienen.
Waar wilt u naartoe? Heeft u de oekaze van 4 mei soms niet gelezen?
Communisme kan alleen worden gebouwd als er miljoenen mensen aan meewerken.
Elke arbeid die de maatschappij dient hoort gerespecteerd te worden.
Waar las Brodski zijn vertalingen voor en in welke talen las hij voor?
glimlacht Hij las in het Russisch voor. Hij vertaalt uit een vreemde taal naar het Russisch.
Niet zo neerbuigend, als een eenvoudig iemand u een vraag stelt moet u het gewoon toelichten.
Ik leg ook uit dat hij uit het Pools en het Servisch in het Russisch vertaalt.
Spreek tegen de rechtbank en niet tegen het publiek.
Neem me niet kwalijk. Dat komt omdat ik als professor gewend ben me tot het publiek te richten.
Getuige Vojevodin! Kent u Brodski persoonlijk?
Nee. Ik zit pas sinds een halfjaar bij de Bond. Ik heb hem niet persoonlijk meegemaakt. Hij komt alleen langs bij de Bond als er een vertalersbijeenkomst is. Hij zal wel aangevoeld hebben dat zijn gedichten bij ons niet in goede aarde vallen, anders had hij zich bij wel meer verenigingen aangemeld. Ik heb zijn epigrammen gelezen. U zou rode oortjes krijgen, kameraden rechters, als u ze zou lezen. Er werd hier gesproken over Brodski’s talent. De enige maatstaf voor talent is herkenning vanuit het volk. En die herkenning is er niet en zal er niet komen ook.
Er is een map met Brodski's gedichten aan de Schrijversbond doorgegeven. Er zijn drie thema’s bij: thema één – zich van de wereld afzonderen, thema twee: pornografie, thema drie – aversie tegen het vaderland, het volk, waar Brodski van ‘andermans vaderland’ rept. Wacht, ik heb het: ‘Eentonig is het Russisch grauw’.
Hij moet er maar mee leven, met die afgrijselijke gedichten. Er bestaat geen dichter die Brodski heet. Een vertaler, dat zal wel, maar dichter is hij zeker niet!
Ik sta helemaal achter de stelling van die kameraad die over zijn zoon vertelde, die zoon op wie Brodski een verderfelijke invloed had. Brodski houdt onze jeugd weg van de arbeid, de vrede, het leven. Daarom speelt Brodski een grote antisociale rol.
Heeft u het bij de commissie over Brodski’s talent gehad?
Er is een korte vergadering inzake Brodski geweest. Maar die heeft niet tot een bredere discussie geleid. Nogmaals, Brodski beperkte zich tot wat schunnige schertsgedichten en liet zich zelden bij de Bond zien. Mijn vriend dichter Koeklin heeft zich een keer tijdens een optreden verontwaardigd over Brodski’s gedichten uitgelaten, een echte donderpreek.
Delen alle commissieleden de mening die in dat afschrift is geformuleerd?
Met Etkind, die er anders over denkt, hebben we niet overlegd.
En is die mening bekend bij de overige commissieleden?
Nee, die is niet bij iedereen bekend.
Hoe kwamen jullie aan mijn gedichten en mijn dagboek?
Deze vraag schrap ik. Burger Brodski, waarom had u alleen gelegenheidsbaantjes?
Ik heb al gezegd dat ik aldoor gewerkt heb. In loondienst, en dan schreef ik weer gedichten.
Maar uw inkomen was heel laag. U zegt dat u 250 roebel per jaar verdient, maar volgens de bewijzen die door de politie zijn overlegd is het 100 roebel.
Bij de vorige zitting werd bepaald dat de politie de gegevens betreffende het inkomen zou nagaan, hetgeen niet gebeurd is.
In het dossier zit een contract dat u van de uitgeverij ontving. Maar dat is gewoon een vodje papier, niet ondertekend.


Uit het publiek wordt een briefje aan de rechter doorgegeven waarin staat dat een contract eerst door de auteur dient te worden ondertekend en dan pas door een leidinggevende van de uitgeverij.


rechter
sorokin











brodski
rechter
sorokin

Geen briefjes meer alstublieft.
Ons grote volk bouwt aan het communisme. Bij de Sovjetmens ontwikkelt zich een geweldige eigenschap: hij geniet van de arbeid die maatschappelijk nut heeft. Alleen een samenleving waar niemand luiert komt tot bloei. Maar het patriottisme staat ver van Brodski af. Hij is het hoofdprincipe vergeten: wie niet werkt die niet eet. Terwijl Brodski gedurende vele jaren als leegloper heeft geleefd. In 1956 is hij van school afgegaan.
Hij was vijftien jaar oud. In datzelfde jaar neemt hij ontslag. herhaalt de staat van dienst en verklaart opnieuw de onderbrekingen in loondienstbetrekking door nietsdoen, de getuigenverklaringen over het nut van het literaire werk volledig negerend
Na onze controle bleek dat Brodski voor een bepaalde klus maar 37 roebel heeft gekregen terwijl het volgens hem 150 roebel was!
Dat is een voorschot! Louter een voorschot! De rest heb ik tegoed, krijg ik nog!
Houd uw mond, Brodski.
Daar waar Brodski gewerkt heeft was iedereen verontwaardigd door zijn gebrek aan discipline en onwil om te werken. Het artikel in Avondlijk Leningrad kreeg veel bijval. Vooral de jeugd heeft veel brieven ingezonden. Die heeft Brodski’s gedrag fel veroordeeld. De jeugd vindt dat hij niet in Leningrad thuishoort. Dat hij een strenge straf moet krijgen. Hij heeft totaal geen geweten en geen verantwoordelijkheidsgevoel. Dienstplicht vervullen is een groot voorrecht. Maar hij heeft het ontdoken. Brodski’s vader heeft zijn zoon naar een consultatiebureau gestuurd en die heeft daar zo’n bewijsje gehaald voor dat goedgelovige ronselbureau. Nog voordat hij opgeroepen werd had Brodski aan zijn inmiddels veroordeelde vriend Sjachmatov geschreven: ‘Ik moet naar een afspraakje met Defensie. Jouw bureaula zal over mijn jambes waken’.
Hij maakt deel uit van een groep die op het woord ‘arbeid’ met satanisch gelach reageerde en eerbiedig luisterde naar haar führer Oemanski. Brodski deelt zijn haat jegens de arbeid en de Sovjetliteratuur. Een reeks pornografische woorden en begrippen scoort hierbij bijzonder hoog. Brodski sprak Sjachmatov aan met ‘Sir’. Ja, dat hoort u goed!
Sjachmatov is veroordeeld. Dat is de beerput waaruit Brodski tevoorschijn is gekomen. Ze zeggen dat hij begaafd is. Maar wie zegt dat? Dat zijn types zoals Brodski en Sjachmatov.


Een kreet uit de zaal: ‘Wie? Tsjoekovski en Marsjak zijn dezelfde soort mensen als Sjachmatov?’ De roepende wordt door de bewakers verwijderd.


sorokin

Brodski wordt verdedigd door oplichters, uitvreters, pissebedden en boktorren. Brodski is geen dichter maar iemand die versjes probeert te schrijven. Hij is vergeten dat je in ons land hoort te werken, iets waardevols maken: draaibanken, brood zoals je gedichten maakt. Brodski moet gedwongen worden om te werken. Hij moet weg uit onze heroïsche stad. Hij is een leegloper, een ploert, iemand met smerige ideeën. Brodski’s adepten slaan helemaal door, ze spreken met consumptie. Nekrasov zei niet voor niets:

Het geeft niet als je niet meer dicht,
Maar burger zijn is wel je plicht.

Vandaag berechten wij geen dichter maar een leegloper. Waarom werd hier iemand verdedigd die ons vaderland haat? Laten we hun antecedenten eens natrekken, van die mensen die hem verdedigen. Hij schreef in zijn gedichten: ‘Ik houd van andermans vaderland’. In zijn dagboek staat: ‘Ik vraag me al een poosje af of ik niet de rode lijn moet oversteken. Mijn rosse hoofd is een broeinest van constructieve gedachten.’
Dan schrijft hij ook nog: ‘Het stadhuis van Stockholm boezemt me meer ontzag in dan de Praagse burcht’. Marx noemt hij ‘een oude lekkerbek omkranst door dennenappels’. In een van zijn brieven schrijft hij: ‘Wat kan Moskou mij verdommen!’
Dat is wat Brodski waard is, en iedereen die hem verdedigt!


Dan wordt een brief van een meisje geciteerd, zij laat zich oneerbiedig over Lenin uit. Wat die brief met Brodski te maken heeft is onduidelijk. De brief is noch door hem geschreven noch aan hem geadresseerd. Op dat moment spreekt de rechter Vigdorova aan.


rechter
vigdorova
rechter
vigdorova

rechter
stem uit het publiek
rechter

Houd op met notuleren!
Kameraad rechter, ik vraag uw toestemming om te notuleren.
Nee.
Ik ben journalist, lid van de Schrijversbond, ik schrijf over jongereneducatie, ik vraag toestemming om te notuleren.
Ik weet niet wat u daar aan het noteren bent! Houd ermee op!
Ze zit weer aantekeningen te maken!
tegen Vigdorova Zit u daar nog steeds te notuleren? Weg met dat schrijfblokje, anders wordt het ingenomen.


Sorokin gaat verder met zijn betoog, daarna spreekt de raadsvrouw, Vigdorova kan alleen haar stellingen weergeven omdat het haar verboden werd om te notuleren.

De rechtbank trekt zich terug.


STEMMEN UIT HET PUBLIEK:

– Schrijvers! Weg ermee!
– Intelligentsia! Hoe komen we van die uitvreters af!
– Werkt de intelligentsia dan niet? Zij werken ook.
– Begin jij nou ook al? Je hebt toch gezien hoe ze werken? Ze profiteren van andermans werk!
– Ik ga ook maar eens van werkvertalingen zitten vertalen!
– Hebt u dan enig idee wat een werkvertaling inhoudt? Weet u hoe een dichter met een werkvertaling werkt?
– Ja, nou – een makkie!
– Ik ken Brodski! Hij is een prima kerel en een goede dichter.
– Hij is anti-Sovjet. Heeft u naar de aanklager geluisterd?
– En heeft u naar de advocaat geluisterd?
– De advocaat doet het voor geld en de aanklager gratis. Dus die heeft – gelijk.
– Tuurlijk, die advocaten zijn alleen op geld uit. Die zeggen maar wat, om hun zakken te vullen.
– Wat u zegt slaat nergens op.
– Gaan we schelden! Ik zal de bewaking roepen! Hebt u de citaten niet gehoord?
– Dat heeft hij een hele tijd geleden geschreven.
– Wat maakt het uit dat het lang geleden is?
– Ik sta voor de klas. Wat voor leraar zou ik zijn als ik niet in opvoeding geloofde?
– Wij zitten niet op uw soort leraren te wachten! Daar sturen we dus onze kinderen naartoe, en wat maken ze hun wijs?
– Maar Brodski heeft zich niet eens kunnen verweren!
– Basta! We hebben genoeg naar die Brodski van u geluisterd!
– Zeg, u daar, u ja, die aan het notuleren was. Waarvoor zat u nou te notuleren?
– Ik ben journaliste. Ik schrijf over opvoeding dus wil ik ook hierover schrijven.
– Wat valt er te schrijven dan? Het is zo klaar als een klontje. Jullie spannen allemaal samen. Als we eens die notulen van u afpakten!
– Probeer het eens.
– Wat gebeurt er dan?
– Probeer ze maar af te pakken. Dan ziet u het vanzelf.
– Aha, dreigen? Hé, bewaking! Ze zijn hier aan het dreigen!
– Hij is bewaker, geen politieagent die je oppakt zodra je wat zegt.
– Hé, bewaker! U wordt hier voor politie uitgemaakt! Ze moesten jullie allemaal eens Leningrad uitzetten, dan zul je lelijk op je neus kijken, stelletje uitvreters!
– Kameraden, waar heeft u het over! Hij wordt vrijgesproken. U heeft immers de raadsvrouw gehoord.

rechter



bewaker

komt weer binnen, het publiek staat op Ondanks herhaalde waarschuwingen heeft Brodski zijn plichten als Sovjetburger verzuimd en heeft hij volhard in het schrijven van decadente verzen. Hij zal voor een termijn van vijf jaar verbannen worden naar een afgelegen gebied met toepassing van dwangarbeid.
in het voorbijgaan Nou, die zaak hebt u mooi verloren, hè, kameraad advocaat?


Vertaling Nina Targan Mouravi


TSL 70